در حالی که سیستم های CNC پیکربندی شده بر روی انواع مختلف ماشین های فرز CNC متفاوت است، عملکردهای اصلی آنها اساسا یکسان است، به جز برخی از ویژگی های منحصر به فرد.
1. Point{1}}to-Point Control Function: این تابع ماشینکاری سوراخ هایی را که نیاز به دقت موقعیتی بالایی دارند، امکان پذیر می کند.
2. تابع کنترل کانتور پیوسته: این تابع درون یابی خطوط مستقیم و کمان ها و همچنین ماشینکاری منحنی های غیر دایره ای- را امکان پذیر می کند.
3. تابع جبران شعاع ابزار: این تابع امکان برنامه ریزی بر اساس ابعاد مشخص شده در نقشه قطعه را می دهد و نیاز به در نظر گرفتن شعاع واقعی ابزار مورد استفاده را از بین می برد و در نتیجه محاسبات عددی پیچیده را در طول برنامه نویسی کاهش می دهد.
4. عملکرد جبران طول ابزار: این عملکرد به طور خودکار تغییرات طول ابزار را جبران می کند تا تنظیمات انجام شده در حین ماشینکاری را انجام دهد.
5. توابع ماشینکاری مقیاس و آینه: تابع مقیاس به توالی ماشینکاری برنامه ریزی شده اجازه می دهد تا با تغییر مقادیر مختصات در یک نسبت مشخص اجرا شود. ماشینکاری آینه ای که به عنوان ماشینکاری متقارن محوری نیز شناخته می شود، به ماشینکاری قطعات متقارن در مورد محورهای مختصات اجازه می دهد تا تنها با برنامه ریزی یک یا دو ربع به دست آید، در حالی که خطوط ربع های باقی مانده را می توان آینه کرد.
6. تابع چرخش: این تابع اجازه می دهد تا توالی ماشینکاری برنامه ریزی شده در هر زاویه ای در صفحه ماشینکاری برای اجرا بچرخد.
7. تابع فراخوانی زیر روال: برخی از قطعات نیاز به ماشینکاری مکرر با همان شکل کانتور در مکان های مختلف دارند. برنامه ماشینکاری برای این شکل کانتور را می توان به عنوان یک برنامه فرعی استفاده کرد که به طور مکرر در مکان های مورد نیاز برای تکمیل ماشینکاری قطعه فراخوانی می شود.
8. تابع برنامه ماکرو: این تابع به یک دستورالعمل ماکرو اجازه می دهد تا مجموعه ای از دستورالعمل ها را برای دستیابی به یک تابع خاص نشان دهد و می تواند محاسبات را روی متغیرها انجام دهد و برنامه را انعطاف پذیرتر و راحت تر کند.